Kantar strona 2

Kantar służy do prowadzenia, przywiązania i pielęgnacji konia, a także nie ma możliwości dopięcia do niego  wędzidła. Ogłowia natomiast używa się do jazdy na koniu i ma ono dopięte wędzidło (z wyjątkiem ogłowia bezwędzidłowego, gdzie działa się na nos konia).

Kantar umożliwia bezpieczne prowadzenie konia na padok, do karuzeli i na spacer po jeździe. Umożliwia dzięki przypięciu uwiązu na przywiązanie konia na myjce oraz jest konieczny przy pielęgnacji konia w każdym miejscu w stajni. Niezbędny przy transporcie konia koniowozem lub w przyczepie.

Halter to kantar sznurkowy - zrobiony ze sznurka, często z łączeniami ze skóry. Działa precyzyjniej niż zwykły kantar dzięki czemu uczy konia reagowania na lekkie sygnały. Z tego powodu jest popularny w treningu z ziemi w tzw. jeździectwie naturalnym. 

Kantary są najczęściej wykonane z taśmy nylonowej lub ze skóry. Bywają ozdobione prążkami lub paskami w innym kolorze. Mogą być dodatkowo podszyte miękkim materiałem - polarem, neoprenem - ale też sztucznym i,  coraz rzadziej, naturalnym futerkiem. Kantary z podszyciem są  szczególnie polecane w przypadku wrażliwych i podatnych na obtarcia koni. Okucia kantarów są ze stali nierdzewnej, w kolorze złotym lub srebrnym lub - co ostatnio modne - w kolorze różowego złota.

Kantary występują w rozmiarach shetty, pony, cob, full i extra full, dopasowanych do wielkości głowy konia.

Konia zwykle prowadzi się na padok w kantarze z uwiązem (rzadziej na ogłowiu), ale wypuszczając należy kantar zdjąć, by zapobiec zranieniu się zwierzęcia poprzez zaczepienie się kantarem o np. fragment ogrodzenia, gałąź drzewa czy własną nogę, gdy np. koń będzie się drapał pod szyją. Jeśli jest konieczne pozostawienie konia na padoku w kantarze (bo nie przychodzi chętnie do opiekuna), kantar powinien być dobrze dopasowany dzięki regulacjom np.na nachrapniku.