Popręg

Popręg to szeroki, zwykle wyprofilowany, szeroko pas wykonany ze skóry, neoprenu lub innych materiałów, który  dopinany do siodła utrzymuje je na grzbiecie konia w odpowiednim miejscu. Popręg zapina się pod brzuchem zwierzęcia, mocując na sprzączki do przystuł, cieńszych, ale wytrzymałych pasków skórzanych, znajdujących sią po obu stronach siodła. Popręg powinien być tak zapięty, by zapobiec przesuwaniu się siodła podczas treningu czy przejazdu na zawodach jeździeckich. Popręg powinien być w tym samym kolorze co siodło.

Podczas siodłania popręg zapina się stopniowo, najpierw lekko, by koń mógł się przyzwyczaić. Następnie, po kilku minutach, dociąga się go tak, by stabilnie trzymał siodło, ale nie uciskał zbyt mocno. Ważne jest upewnienie się, czy popręg przylega odpowiednio do końskiego brzucha przed wsiadaniem na konia oraz ponownie, po pierwszych kilkunastu minutach treningu. Popręg sprawdzamy kilkakrotnie podczas trwania treningu. Popręg luzujemy po treningu czy przejeździe konkursowym, by koń mógł rozluźnić mięśnie, ale tylko na tyle, by siodło było stabilne.

Popręg powinien znajdować się w naturalnym zagłębieniu klatki piersiowej konia. Odległość popręgu od łokcia konia nie powinna być mniejsza niż szerokość ręki człowieka dorosłego. Powinien przylegać równomiernie i nie powodować ucisku na nerwy czy mięśnie. 

Popręg to rodzaj bezpiecznika, który utrzymując siodło w miejscu optymalnym za kłębem konia pozwala na swobodny ruch łopatki (ważne tak dla dresażystów, jak i skoczków), a jednocześnie nie pozwala na przesuwanie się siodła do tyłu i tym samym chroni plecy konia przed urazami. 

Długość popręgu zależy od rodzaju siodła i budowy konia. W siodłach skokowych i wszechstronnych stosuje się dłuższe popręgi (120–140 cm), a do siodeł ujeżdżeniowych popręgi są znacznie krótsze (50–80 cm). Najlepiej, gdy popręg ma sprzączki umieszczone na gumowych paskach z obydwu stron (tzw. popręg z gumami).

Anatomiczny popręg ma specjalny, odpowiednio wyprofilowany kształt, który uwzględnia budowę konia. Popręg anatomiczny zapewnia lepszy komfort i większą swobodę ruchu konia - jest wyprofilowany w okolicy łokci konia, a często posiada dodatkowe elementy (np. miękkie podszycie) zapobiegające otarciom.

Popręg ujeżdżeniowy jest krótszy, ponieważ siodła ujeżdżeniowe mają długie przystuły (wykrojone elementy ze skóry przykrywające boki konia). Popręg skokowy jest dłuższy i często wyposażony w dodatkowe wzmocnienia lub fartuch, czyli rozszerzenie pod brzuchem, zapobiegające zranieniu się przez konia podczas skoku, gdy składa nogi nad przeszkodą.

Fartuch chroni brzuch konia przed uderzeniami podków i haceli podczas skoków. Jest szczególnie przydatny w skokach przez przeszkody i WKKW, gdzie koń mocno zgina przednie nogi, mogąc przypadkowo uderzyć się kopytami.