Sierść/grzywa/ogon

Konia nie pracującego pod siodłem należy kąpać tylko w ciepłe dni, nie częściej niż raz na kilkanaście dni, aby nie naruszyć naturalnej warstwy ochronnej skóry. 
Konia padokowanego lub nie pracującego z różnych powodów (choroba, rekonwalescencja) raczej należy dobrze wyczyścić niż go kąpać. 
Jeśli koń jest spocony z powodu letniego treningu w wysokich temperaturach należy go wykąpać i dokładnie wysuszyć (np. wyprowadzając na trawę) przed pozostawieniem w boksie.
Po intensywnym treningu należy zawsze spłukiwać nogi konia zimną wodą dobrze schładzając ścięgna z tyłu nogi.
W okresie zimowym i późnojesiennym oraz wczesną wiosną konia spoconego po pracy pod siodłem czy też na lonży należy umyć i postawić pod solarium do wyschnięcia (rozluźnią się mięśnie) lub przynajmniej wytrzeć do sucha ręcznikiem czy wiązką słomy, a następnie rozczyścić szczotką (lub wiązką słomy) powstałe zaklejki.
Nigdy nie należy zostawiać mokrego konia w przeciągu lub założyć na mokrą sierść derkę stajenną!
Dosuszyć konia możemy ubierając w derkę polarową, która odprowadzi pot na zewnątrz i zapobiegnie przeziębieniu. Mokry polar zdejmujemy i, jeśli sierść jest sucha, zakładamy derkę stajenną (lub oddychającą derkę padokową, często używaną jako stajenną.).

Każda kąpiel konia powinna zaczynać się od nóg - oblewamy je letnim strumieniem  wody, powoli kierując się coraz wyżej. Następnie gąbką z pianą lub specjalną miękką szczotką, która doskonale rozmasuje mięśnie i uaktywni powięź, myjemy całe ciało. Zawsze dokładnie spłukujemy szampon, by nie podrażnił skóry.

Podczas kąpieli głowę konia traktujemy szczególnie delikatnie, zmywając tylko gąbką, a nigdy strumieniem wody. Chrapy, uszy i oczy - zmysły atawistycznie ważne dla konia, czyli węch, wzrok i najważniejszy słuch, ostrzegający przed niebezpieczeństwem (by ratować się jedyną formą obrony, ucieczką) - traktujemy ze szczególną troską, nie wlewając do nich wody. Może to grozić wspinaniem się, a nawet paniczną ucieczką z myjki.

Istnieją szampony przeznaczone dla danej maści konia, które pogłębiają odcień sierści, ale możemy używać też szamponów ogólnych, bo różnica w kolorze sierści między np. kasztankiem a gniadym nie jest zbyt duża. Inaczej sprawy sią mają z końmi siwymi, które często rano zastajemy - w trudnych do zmycia szamponem ogólnym -  żółtych plamach. Tu potrzebny jest preparat dla koni siwych.

Ważne jest natomiast, by kąpać konie w preparatach przeznaczonych dla koni. Koń ma inne pH skóry niż człowiek, więc szampony dla ludzi, nawet te najłagodniejsze, mogą spowodować wysuszenie skóry, a co za tym idzie, choroby skórne, np. łupież.

W okresie zimowym - a jeśli potrzeba i letnim, gdy nie ma czasu wykąpać całego konia - można stosować szampony do plam, które ratują jeźdźców uczestniczących w zawodach.